7 oktober 2025
Het duurde iets langer dan verwacht voordat we daadwerkelijk vertrokken. Het begon bijna te voelen als een of ander verzonnen plan. De truck was ingepakt, de route uitgestippeld en in gedachten waren we al halverwege het continent. Maar we wachtten op het meest onvoorspelbare startsein ooit: de geboorte van een baby. En hoewel hij er de tijd voor nam, kwam hij uiteindelijk toch ter wereld, zoals ze dat uiteindelijk allemaal doen. Pas toen we hem hadden ontmoet, begon ons avontuur pas echt. Niet gehaast, maar met de zachte herinnering dat elk begin zijn eigen ritme heeft.
Toen we eindelijk richting het oosten gingen rijden, voelde het alsof de hele wereld zich voor ons uitstrekte — eindeloze wegen, nieuwe grenzen en die vertrouwde mix van opwinding en lichte chaos die hoort bij het achterlaten van alles. De truck zoemde alsof hij er ook op had gewacht, popelend om zijn wielen te strekken en zijn ritme te vinden. Tot nu toe heeft hij bewezen zeer betrouwbaar te zijn.
De eerste dagen waren een wervelwind van beweging en aanpassing: te veel kilometers, een beetje chaos, en het langzaam besef dat je aan het ‘overland-tempo’ moet wennen. Iets wat we ons hadden moeten herinneren van onze eerste reis, of uit verhalen van vrienden, maar wat we blijkbaar deze keer toch weer opnieuw moesten ontdekken. We worstelden met de keuze tussen het tempo vertragen om onze energie op peil te houden en tijd voor elkaar te hebben, en het gevoel gejaagd te worden door het koude en natte weer, nu we zoveel later waren vertrokken dan gepland. Om nog maar te zwijgen van het jongleren met de verschillende behoeften en wensen van zes mensen.
Ergens tussen de lange stukken weg en de eindeloze dagelijkse klusjes begon het ritme ons te vinden. Niet het soort dat je plant of inplant, maar het soort dat je stiekem overvalt in de rustige momenten — het geluid van de motor bij zonsopgang, een kopje thee in de zon, ’s avonds gezellig bordspelletjes spelen in de warme, knusse truck, de kleine rituelen die ervoor zorgen dat we ons niet alleen thuis voelen in de truck, maar ook in dit nieuwe leven. En dus, na al dat wachten, zijn we eindelijk onderweg. Niet perfect georganiseerd, nog steeds een beetje chaotisch en de weg kwijt, maar volledig, heerlijk, er middenin. We zijn klaar voor de avonturen!
