7 Oktober 2025
Het duurde allemaal wat langer dan verwacht voordat we daadwerkelijk vertrokken. Het begon bijna te voelen als een verzonnen plan. De truck was gepakt, de route uitgestippeld en in ons hoofd waren we al halverwege het continent. Maar we wachtten op het meest onvoorspelbare startsein dat er bestaat: de geboorte van een baby. En hoewel hij de tijd nam, kwam hij uiteindelijk ter wereld — zoals ze dat allemaal doen. Pas nadat we hem hadden ontmoet, kon ons avontuur echt beginnen. Niet gehaast, maar met de zachte herinnering dat elk begin zijn eigen ritme heeft.
Toen we eindelijk oostwaarts begonnen te rijden, voelde het alsof de wereld zich volledig voor ons uitstrekte — eindeloze wegen, nieuwe grenzen en die vertrouwde mix van opwinding en lichte chaos die hoort bij alles achterlaten. De truck bromde alsof hij ook had gewacht, klaar om zijn wielen te strekken en zijn ritme te vinden. Tot nu toe heeft hij bewezen zeer betrouwbaar te zijn.
It took us a bit longer than expected, to actually leave. It almost started to feel like some made-up plan. The truck was packed, the route planned and our heads where already halfway the continent. But we were waiting for the most unpredictable starting sign ever: the birth of a baby. And although he took his time, in the end he did enter the world, as they all eventually do. Only after we got to meet him did our adventure truly begin. Not in a rush, but with the gentle reminder that every beginning has its own rhythm.
When we finally started rolling east, it felt like the whole world stretched open before us — endless roads, new borders, and that familiar mix of excitement and mild chaos that comes with leaving everything behind. The truck hummed like it had been waiting too, eager to stretch its wheels and find its groove. So far it has proofed to be very reliable.
De eerste dagen waren een waas van beweging en aanpassing: te veel kilometers, een beetje chaos en het langzame besef dat een “overland-tempo” iets is waar je in moet groeien. Iets wat we ons van onze eerste reis hadden kunnen herinneren, of uit de verhalen van vrienden, maar dat we blijkbaar toch opnieuw moesten ontdekken. We worstelden tussen het verlangen om te vertragen — om de energie hoog te houden en tijd voor elkaar te hebben — en het gevoel opgejaagd te worden door het koude en natte weer, nu we zoveel later vertrokken waren dan gepland. En dan nog het balanceren tussen de verschillende behoeften en wensen van zes mensen (en twee jonge katten!).
Ergens tussen de lange stukken weg en de eindeloze dagelijkse klusjes begon het ritme ons te vinden. Niet het soort ritme dat je plant of inroostert, maar het soort dat zich stilletjes aandient — het geluid van de motor bij zonsopkomst, een kop thee in de zon, ’s avonds bordspelletjes spelen, warm en knus in de truck, de kleine rituelen die ons een thuisgevoel geven. Niet alleen in de truck, maar in dit nieuwe leven. We zijn klaar voor de avonturen!
The first days were a blur of motion and adjustment: too many kilometers, a bit of chaos, and the slow realization that “overland pace” is something you have to grow into. Something that we should have remembered from the first time we traveled, or from stories of friends, but apparently still had to find out again this time around. We struggled between wanting to slow down to keep the energy up and have time for each other but also feeling rushed by the cold and wet weather now we left so much later then planned. Not to mention juggling with the different needs and wants of six people.
Somewhere between the long stretches of road and the endless daily chores, the rhythm started to find us. Not the kind you plan or schedule, but the kind that sneaks up on you in the quiet moments — the sound of the engine at dawn, a cup of tea in the sun, playing boardgames in the evening warm and cosy in the truck, the small rituals that make us feel at home not only in the truck but in this new life. And so, after all that waiting, we’re finally on our way. Not perfectly organized, still a bit chaotic and lost, but completely, wonderfully, in it. We are ready for the adventures!
