17 december 2025
We keken uit naar een reeks koude dagen. Zouden ze vandaag vliegen? De wekker zetten, maar dan weer in slaap vallen… geen ballonnen. We vulden de dagen met wandelingen door de beroemde valleien van Cappadocië, hoewel het moeilijk te zeggen was of je je in de Rode, Rozen-, Zwaard-, Duiven- of Liefdesvallei bevond. We speelden bordspellen. Bakten taarten. Braken eindeloze avonden door rond het kampvuur met een aantal geweldige medereizigers die een hechte gemeenschap vormden.
En toen eindelijk. Het geluid van rammelende auto’s, schreeuwende mannen en hete lucht die in ballonnen wordt geblazen. Overal bussen en mensen, fotoshoots in bruidsjurken, huwelijksaanzoeken, jeepsafari’s en kameelritten. Het is een complete gekte. Drie dagen achter elkaar stonden we voor zonsopgang op en genoten we van de magie. Twee keer vanaf de grond, één keer vanuit de lucht. Elke keer anders, maar even indrukwekkend. Wat deze plek extra bijzonder maakt, is dat het ons halverwege punt is tussen Nederland en Oman.
En nu hebben we een welverdiende rustpauze nodig, want een ‘Cappadocië-kater’ bestaat echt! We waren allemaal zo moe en gespannen. Zoveel belevenissen en zo weinig slaap. Onze hoofden en harten zitten er vol mee.
