21 december 2025
Dit was veruit de meest magische en leerzame rit die we ooit hebben gemaakt. Niet alleen vanwege het prachtige en ruige landschap, maar ook dankzij de absoluut geweldige en energieke Arabische paarden.
We kwamen aan met het idee dat we gevorderde ruiters waren. Hier leerden we dat ‘gevorderd’ relatief is. Rijden in het gecontroleerde en vlakke landschap van Nederland of in het rotsachtige en uitdagende landschap van Cappadocië… Deze rit vroeg om meer dan alleen techniek. Het vroeg om vertrouwen en om je over te geven aan de ervaring van de paarden. Het vroeg om de controle los te laten en samen te werken. We hebben enorm veel respect gekregen voor zowel de paarden als hun trainers en kregen er gratis een lesje nederigheid bij.
Verschillende veulens liepen vrij rond, vonden hun eigen weg en leerden hoe ze zich in het landschap moesten bewegen. Het was ontzettend bijzonder om te zien hoe ze ontdekten wat wel en niet mogelijk was. Tegen de tijd dat ze mensen gaan dragen, zijn ze zo vaardig dat ze ons niet nodig hebben om voor hen te denken. Deze paarden hebben ons nodig om niet in de weg te lopen en hun leiding te volgen.
Het grappige is dat het thema van controle loslaten en erop vertrouwen dat dingen hun gang gaan, steeds weer onverwacht terugkomt. In onze samenleving worden dingen meestal door controle gestuurd, en voor ons is het interessant om te zien dat er misschien een andere, zelfs betere manier is om dingen aan te pakken. Elke keer is de setting totaal anders, maar raken we weer een diepere laag van hetzelfde onderwerp. We kwamen dit tegen tijdens het reizen met een oude camper die voortdurend pech had, bij het bouwen van een overland-truck, bij het veranderen van ons werk-leven, bij het kiezen van een andere weg op het gebied van (un)schooling, bij het achterlaten van ons huis en onze spullen en bij het verruimen van onze overtuigingen en vooroordelen over reizen buiten Europa.
We denken vaak dat we risico’s en uitdagingen uit de weg ruimen door alles om ons heen te controleren. Maar misschien is juist het tegenovergestelde waar. Hoe meer we controleren en handelen vanuit angst, hoe groter de kans dat we precies datgene ervaren wat we probeerden te vermijden — en hoe meer mooie dingen we mislopen die kunnen ontstaan als we de teugels durven te laten vieren.
Dit was verreweg de meest betoverende én leerzame rit die we ooit hebben gemaakt. Niet alleen vanwege het prachtige en ruige landschap, maar ook vanwege de absoluut geweldige en energieke Arabische paarden.
We kwamen hier aan in de veronderstelling dat we gevorderde ruiters waren. Hier hebben we geleerd dat ‘gevorderd’ relatief is. Rijden in het overzichtelijke en vlakke landschap van Nederland of in het rotsachtige en uitdagende landschap van Cappadocië… Deze tocht vroeg om meer dan alleen techniek. Het vroeg om vertrouwen en je over te geven aan de ervaring van de paarden. Het vroeg om de controle los te laten en in plaats daarvan samen te werken. We hebben veel respect gekregen voor zowel de paarden als hun trainers en hebben een gratis les in nederigheid gekregen.
Verschillende veulens die vrijuit meelopen, hun eigen weg vinden en leren zich in het landschap te oriënteren. Het was absoluut verbazingwekkend en bijzonder om te zien hoe ze ontdekten wat wel en wat niet mogelijk was. Tegen de tijd dat ze mensen gaan dragen, zijn ze zo bedreven dat ze ons niet meer nodig hebben om voor hen te denken. Deze paarden hebben ons nodig om hen niet in de weg te staan en hun voorbeeld te volgen.
Het grappige is dat het thema van het loslaten van controle en in plaats daarvan vertrouwen erop dat dingen vanzelf goed komen, steeds weer onverwacht opduikt. In onze samenleving worden zaken meestal door controle geregeld en voor ons is het interessant om te zien dat er misschien een andere, nog betere manier is om dingen aan te pakken. Elke keer is de context totaal anders, maar raken we weer een diepere laag van dezelfde thema’s aan. We zijn hiermee in aanraking gekomen tijdens het reizen in een oude camper die voortdurend pech had, bij het bouwen van een overlanding-truck, bij het omvormen van ons werkleven, bij het inslaan van een andere weg wat betreft (un)schooling, bij het achterlaten van ons huis en onze spullen, en bij het verruimen van onze opvattingen en vooroordelen over reizen naar landen buiten Europa.
We denken dat we, door alles om ons heen te beheersen, de risico’s en uitdagingen uit de weg ruimen. Maar in feite kan het tegenovergestelde waar zijn. Hoe meer we alles in de hand willen houden en uit angst handelen, hoe groter de kans dat we juist datgene meemaken wat we probeerden te vermijden, en dat we prachtige dingen mislopen die zouden kunnen gebeuren als we de teugels durven los te laten.