5 januari 2026
Wist je dat ‘Mesopotamië’ ‘tussen de rivieren’ betekent? 6000 jaar geleden bruiste het van het leven in het gebied tussen de Eufraat en de Tigris, zowel onder als boven de grond. Op deze plek, waar verhalen voor het eerst in klei werden vastgelegd en steden leerden dromen, volgden we de sporen van oude werelden. In Babylon klinken tussen de ruïnes nog steeds echo’s van macht en mythe. In Samarra rijst de grote spiraalvormige minaret op als een tijdloze oproep over de vlakte. In Uruk, de bakermat van helden en het schrift, draagt de stilte het gewicht van de eerste ideeën. En in Ur, onder de uitgestrekte hemel, lijken de voetstappen van koningen, priesters en handelaren nooit helemaal verdwenen te zijn. Er worden zoveel verhalen verteld over dit gebied. Vanuit zoveel verschillende invalshoeken. Maar ze hebben allemaal veel gemeen. En één ding is zeker: dit is zonder twijfel een van de eerste plekken ter wereld waar de mensheid begon te leren, te groeien en te bouwen.
„Er was eens“ was hier niet alleen het begin – het was een plek. En terwijl we erdoorheen liepen, werden we eraan herinnerd hoe diep ons heden geworteld is in deze eeuwenoude stenen. Hoeveel van wat we nu doen en gebruiken, is ooit hier begonnen. Het is echt heel bijzonder om tussen deze ruïnes te mogen wandelen.
