2 februari 2026
De eerste dag was zwaar. Veel voorbereidend werk voordat we konden gaan rijden. Pijnlijke spieren. Blaren. Gemiste pogingen. Frustratie. Bij elke mislukte poging stelde ik mezelf dezelfde vraag: stop je, of ga je door?
Ze bleef.
Ze luisterde.
Ze probeerde het nog eens.
Dag na dag ging het steeds beter met haar. Ze leerde geduld, concentratie, evenwicht en zelfbeheersing. Ze leerde dat kleine stapjes misschien saai en moeilijk zijn, maar uiteindelijk wel zinvol. Ze leerde dat doorzettingsvermogen sterker is dan twijfel. Dat onstuitbaarheid niet iets is waarmee je geboren wordt – het is iets waarvoor je kiest. Door vol te houden en gewoon door te gaan.
Zonder de werkelijk fantastische begeleiding van Gadidja zou ze nooit zo ver zijn gekomen. Zij wist precies wanneer ze Sophie moest stimuleren, wanneer ze even moest afwachten en wanneer ze in haar moest geloven – soms zelfs meer dan Sophie zelf. Streng wanneer dat nodig was, maar degene die het hardst juichte bij een geslaagde poging ❤️ Heel erg bedankt voor deze onvergetelijke ervaring en de lessen die ze hierdoor heeft geleerd!
En eerlijk gezegd is het echt indrukwekkend hoezeer ze in slechts drie dagen hard werken vooruitgang heeft geboekt; we zijn ontzettend trots op haar ❤️ Dit is niet het einde, maar pas het begin!
