24 maart 2026
We krijgen vaak de vraag: „Maar hoe zit het dan met school?“
Dat is een terechte vraag. Onderwijs ziet er toch een beetje anders uit als je klaslokaal op wielen staat!
De afgelopen jaren zijn we geleidelijk afgestapt van het traditionele onderwijs en zijn we overgestapt op ‘worldschooling’ en ‘unschooling’. Wat een interessante wereld is er voor ons opengegaan!
Leren draait niet langer alleen om lezen, schrijven en rekenen. Het wordt iets veel groters. We zien onderwijs niet langer als iets dat losstaat van het leven, of als iets dat je voorbereidt op ‘de echte wereld’. Het leven zelf is hun onderwijs en de echte wereld is hun klaslokaal. Zodra je de leermogelijkheden in het dagelijks leven begint te zien, kun je ze niet meer over het hoofd zien.
Voor ons verloopt leren niet volgens een vast schema of een standaardtraject — het gebeurt overal. Op stoffige wegen, door nieuwe culturen te ontdekken, in gesprekken met vreemden, in musea, in de natuur, door simpelweg samen onze nieuwsgierigheid te volgen of door vrij te spelen.
Aardrijkskunde komt tot leven tijdens het autorijden en wandelen, wiskunde in alledaagse momenten zoals boodschappen doen en koken, geschiedenis op oude locaties en biologie in de natuur. Als er iets kapotgaat aan de truck, wordt dat een les in probleemoplossing, techniek en natuurkunde — een verrassend vast onderdeel van het leerplan.
Deze vakken bestaan niet los van elkaar. Ze overlappen elkaar, zijn met elkaar verbonden en versterken elkaar. En ze worden allemaal in het echte leven ervaren, in plaats van alleen in boeken.
Sommige dagen zien er gestructureerd uit. Veel dagen niet.
Sommige lessen zijn bewust gepland. Andere doen zich onverwacht voor, tussen wandelingen, grensovergangen en snackpauzes door.
Dat betekent niet dat we het maar op goed geluk doen (oké, soms wel). We ondersteunen onze kinderen met een mix van hulpmiddelen en bronnen – van online platforms, apps en boeken tot creatieve projecten en het betrekken van hen bij het oplossen van problemen uit de echte wereld. Maar het uitgangspunt is altijd hun nieuwsgierigheid, hun tempo en hun interesses. Soms doen we een groter groepsproject, soms is het meer individueel, afhankelijk van waar ze in geïnteresseerd zijn en hun leeftijd.
En eerlijk gezegd leren wij ook nog steeds bij. We leren voortdurend dingen af, leren opnieuw, stellen vragen… en ontdekken hoeveel er nog meer is buiten het systeem dat we ooit kenden.
Dus nee, er is geen school. Maar er valt wel heel veel te leren!